GUESTBLOG: “The past is always tense, the future perfect”

LES ADIEUX à LA REINE

Versailles, 1789. Het doet wellicht bij iedereen een belletje rinkelen. Achterdocht en kwade trouw vieren hoogtij aan het hof van Versailles. Sidonie Laborde, gespeeld door Léa Seydoux, beleeft het allemaal van dichtbij mee als voorlezeres van de koningin. De film speelt zich af tijdens quatorze juillet en de daaropvolgende dagen, wanneer het hof verontrust wordt door de bestorming van de Bastille en de steeds groter wordende woede van het Franse volk. Maar voorlopig heeft Marie-Antoinette (Diane Kruger) nog even tijd om lang uitgerekt in bed te luisteren naar de verhaaltjes die haar hofdame Sidonie voorleest. Een negatief kantje aan de film is het feit dat er slechts op één personage toegespitst wordt, waarover we als kijker nauwelijks iets weten. Ook Sidonie's obsessie met de vorstin laat ons achter met vele vraagtekens. Het resultaat is een flash van de chaotische situatie aan het hof, zonder daar echt diep op in te gaan. Een gemiste kans, maar wel een goede poging en een realistische weergave van wat obsessie met een mens kan doen.

THE NEW WORLD

The New World van regisseur Terrence Malick kan ik aanraden voor zij die het zien zitten om even door te zetten en een rijke ervaring vol filosofie, romance en zonder twijfel ook esthetiek te ondergaan. Wanneer Engelse kolonisten in 1607 een fort stichten in Jamestown (Virginia) komen zij al gauw in contact met de stam van Powhatan. John Smith (hoe kan het ook anders) wordt gevangen genomen en bijna vermoord wanneer hij met het opperhoofd probeert te onderhandelen. Pocahontas, de dochter van het opperhoofd, redt zijn leven en zo moet Smith enkele weken als gevangene bij de stam verblijven. Jullie Disney-fantasie doet zonder twijfel het overige werk maar toch vermeld ik er graag bij dat het einde niet zo rooskleurig is als de versie waarin de wasbeer Meeko en kolibri Flit vrolijk rond haar heen dartelen. Het laatste stuk van de film waarin Pocahontas aankomt in Engeland verliest jammer genoeg zijn magie, maar dit kan gezien worden als een tegenstelling met die nieuwe wereld waar alles op een intrigerende manier in beeld wordt gebracht. The New World is een aparte film die zeker de moeite waard is om eens gezien te hebben. Al was het maar voor het piekfijne camerawerk en de sublieme esthetiek waarmee Malick de ontdekking van een compleet onbekende cultuur blootlegt.

JOYEUX NOËL

Joyeux Noël (Merry Christmas) is persoonlijk een van mijn favoriete oorlogsfilms. Hoewel het moeilijk is om mensen warm te krijgen voor dit genre omwille van het depressieve thema dat ons figuurlijk de loopgraven in mee sleurt, kan ik jullie dit hartverwarmende en meeslepende verhaal ten zeerste aanraden. Deze film was in 2005 de Franse inzending voor beste buitenlandse film op de Oscars. Maar laat mij eerst even de context schetsen vooraleer men de wenkbrauwen fronst bij het zien van een Frans en een Duits uniform op één en dezelfde afbeelding. Op kerstavond 1914 legden zowel de Duitse, Franse en Schotse soldaten de wapens neer om samen kerstliederen te zingen en souvenirs uit te wisselen, een nog nooit eerder gebeurd fenomeen in de geschiedenis. De zogenaamde “Christmas truce” (kerstbestand) is dan ook de geschiedenis in gegaan als een symbool voor vrede en humaniteit tijdens periodes van extreme gewelddadigheid. Met andere woorden, een oorlogsfilm met een hoog sentimenteel gehalte over een helaas maar eenmalig gebeurd wonder in de ‘Groote Oorlog’.

GUESTBLOG: Boy ‘meets’ girl: 3 films, 3 regisseurs en 3 keer anders

Omdat het aanbod cultuur op mijn blog bedroevend laag ligt en ik daar heel graag wat verandering in wil brengen, vroeg ik Astrid, mijn beste vriendin, maar ook wel gekend als dé filmkenner uit mijn omgeving, of ze het zag zitten om iedere maand een gastblog te schrijven. Gelukkig reageerde ze meteen positief en heb ik amper moeten wachten voor haar eerste post zich in mijn inbox bevond. Vanaf nu kunnen jullie dus met regelmaat van de klok een filmpost van Astrid's hand verwachten. En geloof mij vrij, haar aanraders zijn negen op de tien keer ook écht de moeite! Astrid heeft trouwens ook een eigen filmblog en ze schrijft voor The Observants. Cinefiel, quoi? ;-)

SUBMARINE

De fans van Wes Anderson ('Moonrise Kingdom', 'Fantastic Mr. Fox',...) zullen zonder twijfel de coming-of-age komedie 'Submarine' waarderen (als dat niet al lang gebeurd is). In dit verhaal volgen we Oliver Tate, een blauwe duffelcoat dragende seut die er alles aan doet om indruk te maken op Jordana, de rode duffelcoat dragende klasgenote die niet op haar mondje is gevallen. Regisseur Richard Ayoade haalde veel inspiratie uit Anderson's visuele pareltjes maar gaf er desondaks een duister tintje aan. Zijn films is net zoals die van Anderson gemaakt met een zekere flair waardoor de kijker ongegeneerd geniet van alle onrealistische momenten. Stijlvol, ironisch en absurd maar o-zo-vermakelijk! Love it or hate it, maar wie van dit genre houdt kan steeds bij de filmografie van Wes Anderson terecht.

RUBY SPARKS

Voor zij die het graag over een andere boeg smijten is er altijd 'Ruby Sparks', een romatische komedie van Jonathan Dayton en Valerie Faris (en niet van het melige type!) waaruit blijkt dat schrijven kan leiden tot enorme gevolgen. Bloggers, jullie zijn gewaarschuwd! In 'Ruby Sparks' vertolkt Paul Dano de jonge Calvin, een schrijver die succes boekte in zijn prille carrière, maar die nu moeite heeft om met een verhaal op de proppen te komen. Wanneer hij uiteindelijk inspiratie heeft en een personage creëert met de naam Ruby Sparks (Zoe Kazan), blijkt zijn imaginaire vriendin plots in levende lijve te bestaan. Yes, "He manifested a woman with his mind". De ironie in 'Ruby Sparks' doet ons snel denken aan Woody Allen zijn films (alleen hoeven we ons niet mateloos te ergeren aan de regisseur die zelf in beeld komt). Charmant, grappig maar volkomen onrealistisch, dat is toch exact wat onze aandacht trekt?

TO THE WONDER

Twee jaar na wat we een van zijn meesterwerken kunnen noemen regisseerde 'The Tree of Life' regisseur Terrence Malick alweer een esthetische romance. 'To the wonder' vertelt het verhaal van Neil (Ben Affleck) die verliefd wordt op een Franse schone in Parijs en haar meeneemt naar Amerika. Na een tijdje wordt Marina (Olga Kurylenko) echter ongelukkig in haar nieuwe omgeving wat voor spanningen zorgt in hun relatie. Zowel Neil als Marina zoeken steun bij priester Quintana (Javier Bardem). Neil wordt op zijn beurt verliefd op een van zijn jeugdvriendinnen Jane, gespeeld door Rachel McAdams. Wanneer Marina haar visum op zijn einde loopt wordt Neil voor een hartverscheurende keuze gezet: trouwen met zijn Franse vriendin of toch maar op veilig spelen en kiezen voor een standvastige relatie met Jane? Hoewel deze romantiek van een ander kaliber is dan 'Ruby Sparks' brengt het toch een magisch gevoel met zich mee. Het zet dan wel met beide voeten op de grond wanneer het gaat over liefde en relaties, deze film zal je ongetwijfeld lang bijblijven.

Movies of March, April and May

Ik heb de afgelopen drie maanden slechts drie films bekeken, dat is niet van mijn gewoonte. Maar het waren alle drie wel echte goede films, dus dat maakt het al meer de moeite om er een korte post over te schrijven.

The Hunger Games Oke, het is een gehypte adolescenten film, maar daarom is hij zeker niet stom. Ik was er zelfs verbaasd van hoe goed ik hem vond na afloop. Ik ga dus zeker naar het vervolg gaan kijken.

Aanrijding in Moscou Was overlaatst op televisie dus toen moest ik er wel naar kijken want hij stond al eeuwig op mijn 'to watch'-lijstje. Deftige Vlaamse film met geweldige acteurs, zo heb ik het graag!

 Julie & Julia Een typische Vitaya film -op die zender zag ik hem ook- dat ik op een avond heb bekeken. Een echte vrouwenfilm, niet meer, niet minder, maar ik kon hem wel smaken (letterlijk en figuurlijk, want amai, al dat lekkere eten).

De reden waarom ik zo weinig films heb bekeken is simpel, mijn nieuwe verslaving: Mad Men. Ik kijk soms wel 5 afleveringen per dag. De reclamewereld interesseert mij sowieso en dat dan allemaal in het sfeertje van de jaren '60, helemaal mijn ding! Ik heb nog altijd 3 seizoenen in te halen, dus de komende maand zal zeker en vast ook helemaal in het teken staan van mijn nieuwe favoriete serie.

Ben je trouwens geïnteresseerd in films, dan moet je zeker eens gaan kijken op de blog van mijn beste vriendin Astrid: A postcard to Lumière. Ze is een echte filmfreak die bekende, maar ook minder bekende, films recenseert. Ideaal dus wanneer je op een avond niet weet naar wat je moet kijken!

Movies of February

Februari was een korte en drukke maand, de examens waren gedaan, een weekje vakantie, het nieuwe semester dat begon,... Veel tijd om thuis naar een film te kijken heb ik niet gehad, ik ben wel drie keer naar de cinema geweest. Dit resulteert in een kort lijstje: 4 weken, 4 films.

- An Education zag ik thuis, stiekem eigenlijk in januari, na een dagje studeren voor de examens. Het was een film die al een hele tijd op mijn verlanglijstje stond en ik ben blij dat ik hem gezien heb. Het verhaal is cliché: boy meets girl, man blijkt toch niet te zijn wie hij was maar uiteindelijk komt alles toch nog goed. Toch vond ik het geen saaie film, integendeel, ik hou van films die zich afspelen in Engeland tijdens de vorige decennia, en een liefdesverhaal na een zware dag blokken kan ik altijd wel smaken.

- Shame heb ik eigenlijk gezien uit noodzaak, omdat er niets anders was wat we wouden zien maar we wouden toch naar de cinema. Niet echt mijn smaak, naar mijn mening een zwak scenario over een interessant onderwerp. Ik heb in jaren niet zo'n saaie film gezien, ik lag eerlijk gezegd zelfs bijna in slaap tijdens de film. Toch nog iets positief: geweldig acteerprestaties van Carey Mulligan.

- Tot Altijd wordt in de Vlaamse pers omschreven als 'nu al de beste Vlaamse film van 2012' en dat vind ik helemaal niet overdreven. Ik heb een voorliefde voor (Vlaamse) films met een realistisch, aangrijpend karakter, die je aanzetten tot nadenken. Het is een zeer emotioneel verhaal, de traantjes hebben dan ook rijkelijk gevloeid, over euthanasie. Het is geen film waar je vrolijk van wordt, maar het zet je wel aan tot denken over het leven, het geeft je bij het buitengaan een positieve adrenaline om van iedere second die je gezond mag doorbrengen moet geniet. Een aanrader!

- The Iron Lady was nog zo'n film die ik moest zien. Ik ben geïnteresseerd in politiek (op een gezonde manier, dus ik ga hier zeker geen vertoog houden over welke strekking nu beter is, zou hier ook helemaal niet passen) dus moest ik deze film over het figuur van de Britse Margaret Thatcher wel gaan bekijken. Het is een zeer waarheidsgetrouw relaas over haar politieke leven, maar ook haar privé leven komt ruim aan bod, iets te veel naar mijn mening. Ik had liever nog wat meer beelden gezien die verwijzen naar haar glorietijden als premier van Groot-Brittannië. Maar het blijft een goede film, en het is subliem geacteerd door Meryl Streep natuurlijk.

November's books, movies and music

Vanaf nu ga ik iedere maand een overzicht geven van wat ik gelezen heb, welke films ik zag en welke liedjes ik vaak geluisterd heb. Deze zijn meestal niet juist uitgekomen of super populair, bij muziek valt het trouwens vaak voor dat ik iets herontdek dat al jaren oud is. Altijd handig als je even niet weet wat te lezen, waarnaar te kijken of wat te luisteren.

My favourites: movies (part 1)

500 days of Summer - As good as it gets - Atonement - Coco avant Chanel - Closer - The edge of love - The reader - Le fabuleux destin d'Amelie Poulain - Changeling - La vita e bella - Chocolat - Revolutionary road